Atatürk’ün Son 100 Günü

Atatürk daha önce de bazı rahatsızlıklar geçirmiştir. Ancak onu esas sarsan, sonunda onu ölüme kadar götürecek olan bir karaciğer rahatsızlığı olan “siroz”dur. Ama sirozun başlangıcını doktorlar 1936 yılına kadar götürürler. Çünkü halsizlik ve yorgunluk Atatürk’te o yıllarda görülmeye başlar. Hastalığın gerçek belirtileri 1937’de ortaya çıkar. Gittikçe sıklaşan burun ka­namalarını, vücutta kaşıntılar izler. Ne var ki, bu kaşıntılar deği­şik nedenlere bağlanır, hatta 1937 sonbaharında karıncaların bastığı Çankaya Köşkü’nde yoğun bir karınca savaşı bile yapılır. Doktorlar, Atatürk’teki belirtileri görmelerine rağmen doğru teşhis koyamazlar ve hastalığın ilerlemesine neden olurlar.11 Kasım 1923’te Çan­kaya’da öğle yemeğinden sonra göğsünde ve sol kolunda ağrı his­seden Gazi’yi ve eşi Latife Hanım’ı orada tesadüfen bulunan Dr. Refik Saydam tedavi etmiş ve Atatürk’ün krizi atlatmasını sağla­mıştı. Cumhurbaşkanı iki gün sonra, 13 Kasım 1923’te bir kriz daha geçirince, Prof. Dr. Neşet Ömer, Ankara’ya çağrılmış ve Atatürk ile Latife Hanım’ı tedavi etmiştir. İstanbul Üniversitesi’nden Prof. Dr. Neşet Ömer (İrdelp) rahatsızlığın çok çalışmaktan, yorgunluktan kaynaklandığını, alkolü, tütünü, kahveyi azaltması, dinlenmesi ge­rektiğini, bu dinlenmenin Akdeniz sahillerinde yerine getirilmesinin iyi olacağını ifade etmişti.28 Mart 1938’de, Ankara’ya gelen Dr. Fissenger, Atatürk’ü muayene eden ve karın kısmında az miktarda da olsa su toplandığını belirtti.