Sevgili Mathilda İnsanın Yürümesini Dört Gözle Bekliyorum

Büyük yürüyüşçüler olmamız gerekiyor. Birbirimizin yanında, birbirimizin ayakkabılarını giyerek yürümeli, yürümeli ve yürümeliyiz. Dünyaya geldiğimiz ve gideceğimiz günü düşünerek yürümeliyiz. Kırılganlığın, çıplaklığın yanında cüppesiz yürümeliyiz. Temellerinin artık önyargı ve yargı değil, alçakgönüllülük ve anlayış olduğu bir dünyayı oluşturmak için yürümeliyiz.”

Yüreğinin Götürdüğü Yere Git ve Anima Mudi kitaplarının yazarı Susanna Tamaro – Mektuplardan oluşan güncesini- “Sevgili Mathilda”yı yazış tasarısını böyle geliştirdiğini söylüyor. Genç yazar kimi zaman heyecanlı, tutkulu, kimi zaman da dingin bir ruh haliyle yazdığı mektuplarda günlük yaşantımızın dokunmuş olduğu olayları düşünüyor, düşündürtüyor: İnsanın en derin özü olarak yürek; arkadaşlık, sabır ve sadakat; ruh ve beden arasındaki ilişki; yazının, okumanın ve kitapların anlamı; doğa sevgisi ve çevreye saygı, kötülük ve acı deneyimleri; aile, okul, gençlik ve yaşlılık bir yaşam ritmi olarak huzur; ruhun, umudun ve kutsallığın korunması, işte fonda yeşil Umbria bölgesi olmak üzere kitapta bütün bunlar dile getiriliyor.